Friday, November 30, 2012

Pujuk hati

Isnin lepas sy br dpt result permohonan pertukaran saya ke kl... dan dukacitanya pengarah cawangan menolak permohonan saya... hancur, luluh, pilu , geram, sakit hati... bercampur baur sggh perasaan saya sewaktu dpt tahu permohonan saya ditolak......

Puas saya menangis seharian di rumah memikirkan betapa hncurnya hati saya... betapa penat dan lelahnya saya bertahan... saya juga manusia... ada limit yg buat saya rasa tahap kemuncak keletihan menahan perasaan lelah... sekurang2nya jika saya ditukarkan... mgkin lebih membantu jiwa saya... tak perlu lagi mama saya berulang alik shah alam~kluang lagi... malah anak2 saya akan lebih gembira dkt dgn saudara mara... di sini cuma kami bertiga.. kdg2 tok mama dtg... bila tok mama balik.. rumah kembali sunyi....

Puas juga saya meluahkan dgn rakan2 di pejabat perasaan sy... ada yg menyokong... ada yg memberi pendapat yg agak menyinggung saya.... tp saya tak mahu fikir lagi benda yg boleh buat saya bertambah sedih dan sakit hati... jiwa saya sudah penat dgn kesedihan... saya harus berfikiran positif jika saya mahu jiwa saya bahagia dan tenang....

Kadang2 saya menangis mencari kekuatan utk saya terus bertahan..c. saya takde pilihan lain... saya dah pun mencuba utk bertukar.. krn bg sy itulah jln yg terbaik boleh membantu mengurangkan masalah saya... namun keputusan sy itu tidak disokong... kdg sy tak faham dan sy cuba berfikir utk faham kenapa saya ditempatkan di tmpt yg jauh di sini... jauh dr keluarga terdkt sdgkan saya seorang ibu tunggal yg punya anak kecil.. dua orang pula tu... semuanya perempuan.... kdg sy juga tak faham kenapa permohonan saya ditolak.... sy puas menangis seharian..... nangis smbil berfikir..... smbil di dlm hati memujuk perasaan... Allah knows best! He knows what is the best for me.......

Allah knows best
Allah knows best

Allah knows best....

Berkali2 ayat itu saya ulang di dlm hati utk memujuk hati sy yg luluh ini....

sy penat menangis... jd sy harus lakukan sesuatu buat saya bahagia... pilihan yg sy ada skrg adalah bertahan lagi di sini.... berjuang lagi di sini... tnpa jemu... saya harus hadapi ini semua dgn senyuman... saya harus bersyukur di atas setiap apa yg Allah beri pada saya kini.... saya harus hargai setiap detik hidup yg saya ada ... setiap hari.. walaudimana saya berada... sy harus hargai hidup dgn senyuman dan hati yg bahagia.... supaya sy tetap bertahan.....

He knows best....

Memetik kata2 hilal yg dulunya saya pernah post di entri sy yg dulu.....

Bersabar itu tiada rugi...dan dalam bersabar itu teruskanlah usaha lagi... kita tak tahu apa Allah susun utk kita... tapi kita harus yakin dan tahu bhw Allah hanya susunkan yg baik2 utk kita.......

Saya harus bertahan.. harus terus bersabar... harus terus tenang dgn ujian yg diberi... kerana Dia telah beri yg terbaik utk saya... skrg tugas sy mencari kebaikan disebalik kepayahan yg sy lalui...

Allah knows best!

Sabar itu cntik....
Dalam bersabar... teruskan bersabar,mawar........
Hidup ini antara sabar da syukur....

Jika mahu bahagia... kita harus fikirkan yg bahagia saja.......

Pujuk hati sendiri

Wednesday, November 28, 2012

papan kekunci

lama tak meluah rasa kat blog ni.. lama jugak tak update citer anak2....
hati tu rasa nak menulis... tp papan kekunci yg selalu digunakan utk meluah rasa itu rosak... jd tak berapa 'feel' nak menaip dgn touchsreen ni.......

doakan laptop itu cpt sembuh ya.....
ingin berkngsi cerita dgn shbt2 semua...
byk tertinggal nk cerita di sini...




Wednesday, November 21, 2012

bakal terbit! :-)

Published with Blogger-droid v2.0.9

Thursday, November 15, 2012

Kursus seminggu

Minggu lepas saya terpaksa tinggalkan anak2 dengan tok mama atas sbb 'saya yang menurut perintah' kena berkursus selama hampir 8hari..... Tuhan saja yang tahu perasaan sy tglkan anak2 masa tu... tp sy tak nangis pon! Hahahaha.... anak2 sy pun sama! Kami sama2 kuat dan tabah.. heeee... embun siap kata,"ummi pergi kursus!".... adik pun tak byk ragam.. cuma demam sikit.... demam rindu la katakan.... so sweet~ ;p

Ummi tahu Allah sentiasa jaga anak2 ummi.. kat mana pun ummi pergi.. kat mana pun ummi berada... jauh dr anak2... Allah tetap jaga... Allah juga yg jaga ummi... Allah juga yang jaga semua yg hidup kat dunia ni.. jd ummi tak takut.. ummi tak risau sgt.. sebab Allah sentiasa Ada! ( rasa nk nyanyi lagu raihan- sifat 20 Allah )

Ummi menurut perintah majikan ummi skg sbb ummi nak kekal dan sah dlm jwtn ummi skg.. mudah2an Allah berkati rezeki yg dilimpahklan buat kami sekeluarga... dan saya sentiasa mengharap dan berdoa Allah berikan sy ketenangan dan kesabran yg berpanjangan dalam menghadapi hidup ni... sob sob... sedih plak tetiba.. sbb kdg2 sy rasa sy sgt lemah nak bangkit.. sgt tak kuat nak buat semua ni... rasa mcm tak matang lagi.. tp sy harus matangkan diri.. harus kuatkan diri. Harus bijak dalam buat apa2 keputusan... semuanya saya harus lah! Pendek kata.. sy cuma harapkan apa jua keadaan sy buat dgn tenang dan mendpat keredhaanNya...

Hidup ini antara sabar dan syukur-hamka