Peristiwa Ahad, minggu kedua bulan Mac

Pada suatu hari ahad, saya dan anak-anak keluar sarapan pagi di pasar pagi di Shah Alam. Kami menyinggah di gerai ‘char keow teow’ dan saya telah berjanji dengan dua orang sahabat saya, Fila dan Wan untuk sarapan bersama-sama. Kami berjalan-jalan untuk mencari kasut dan tudung di gerai pasar pagi itu.

Tiba-tiba, saya ternampak kasut yang sangat cantik. Saya mengambil keputusan untuk membelinya.

Selepas itu, kami berjalan lagi ke gerai-gerai yang lain. Kami menyinggah pula di gerai tudung, dan saya mendapati bahawa plastik kasut yang dibeli oleh saya sebentar tadi tiada di tangan saya. Puas saya mencari namun bukan rezeki saya untuk memakai kasut itu. Kasut itu hilang entah ke mana.

Oh my! I have to stop writing like budak sekolah buat karangan… dah tak pandaila tulis macam buat karangan masa sekolah dulu2…

Okay, berbalik kepada cerita di atas, kesimpulannya, ahad yang lepas saya balik Shah Alam dan pergi pasar pagi or “carboot sale” di seksyen 13.. beli kasut, tiba entah macam mana kasut tu hilang… dah bukan rezeki saya kot….

(kan simple je ayat ni berbanding ayat di atas.. hehe..)

Tengahari tu pula saya bergegas nak balik Kluang semula. Kami anak beranak bersama Siti (babysitter) balik naik keretapi. Seronok la si Embun dan Kekwa dalam keretapi tu… sampai tak nak tidur. Adoi, letih badan ummi dia dibuatnya.. haha…

Tapi satu lagi insiden berlaku hari yang sama…

Waktu berlepas pukul 2.15petang.. kami sampai kat KL Sentral pukul 2.. gelabah sungguh saya waktu tu, dengan beg banyak nya, dengan Kekwa saya dukung dekat depan guna carrier, dan Embun saya pimpin. Saya sempat beli donut sedikit untuk buat bekal dalam keretapi. 5 jam jugak perjalanan KL-Kluang,Johor .
Sewaktu saya beli donut tu, saya bagi duit RM100 dekat cashier tu dan bakinya saya terus masukkan dalam zip beg galas saya.(tanpa kira dulu duit balance).

Dan bila dah sampai Kluang, dah malam, pukul 7 lebih… perut pun dah lapar, nak masak malam dekat rumah memang dah tak larat, jadi pergi kedai tapau nasi goreng skit. Bila nak bayar nasi goreng tu, saya terus ambil duit yang dalam zip tu, tengok2 ada RM300 lebih???...

Erk.. saya bayar donut RM100, tapi takkanlah balancenya RM300? Saya sangat yakin itu bukan duit saya. Keesokkan harinya, saya tengok resit donut tu, dan saya terus call kedai tu dan mujur di resit tu ada tulis nama cashier tu.. saya pun bagitau dan tnya hal sebenar. Terkejut juga la cashier tu saya call. Saya pun terus transfer semula duit lebih yang diberi tu ke akaun mereka.

Apa pun, Saya tak mungkin ambil apa yang bukan hak saya.. InshaAllah.

Comments

  1. Baguslah u pulangkan, memang bukan hak kita kan, 300 lebih banyak tu kan..

    ReplyDelete
  2. alhamdulillah...mesti lega cashier tu...kalau tak, maybe kena tolak gaji sbb short...

    ReplyDelete
  3. cerita yg menarik..agak pelik duit seratus boleh dipulangkan sbykk 3 ratus pulak kan yela kalo bukan rezeki kita dlm perut pun boleh keluar balik..saya pulak selalu di pulangkan dgn jumlah yg tidak mencukupi selalu perasan balik umah takde plak duit hurmm nak wat cemana anggap jelah takde rezeki kan..memang saya jenis tak kira pun berapa org pulangkan balance.

    ReplyDelete
  4. Bagus la bila pulangkan..kalau x sure budak cashier tu kena bayar balik nanti.

    ReplyDelete
  5. Bagus tindakan u tuh..klu saya pun sure pulangkan blk..insyaAllah..

    ReplyDelete
  6. naik ketapi mmg letih sket..biasa sy suka naik bas bila balik kluang..

    dlm 3 jam lebih dah sampai..

    ReplyDelete
  7. macam mana cashier boleh pulang kan 300+ byk beza tu..hihihi

    pelik bin ajaib :)

    nasib baik ada resit and nama cashier etc

    ReplyDelete
  8. Alhamdulillah sifat terpuji nur. Tapi hairan sebab rm300 bersamaan dgn 6 helai duit rm50 or 3 helai rm100. Berbeza sgt dgn rm10, rm5 n rm1 dr segi saiz n color utk baki yg nur beri rm100. Hmmm..

    Naik tren mmg lambat tp selesa bila ada budak kecil mcm kekwa n embun.. Tandas pon ada walaupon xseberapa cantik.. Selesa kekwa n embun nak bergerak kalau nur amik katil or 1st class cabin..

    ReplyDelete
  9. waa..suka dgr cite nur..solute la..bagus2..nilai yg sgt bagus..semoga Allah membalas kebaikan nur..

    ReplyDelete
  10. bagus nur..kalau tak kesian budak tu kena potong gaji..

    ReplyDelete
  11. hmm...bukan RM tu yang saya nampak..tapi kesulitan membawa anak2 kecil..kerana saya pernah mengalaminya...semoga tabah selalu..

    ReplyDelete
  12. bagus begitu.kalau tidak kesian cashier tu kena bayar balik.

    mungkin ganjaran akan diberi dalam bentuk lain

    ReplyDelete
  13. saya tak dapat bayangkan Nur bawak budak2 tu..kadang2 sedey plak sy baca en3 ni..wawawawa tabahnya Nur..

    ReplyDelete
  14. Salam akak...Sy dh singgah blog akak, dah follow jgk.Dgr psl blog akak dr kwn seopis.Pape pn,sudi2 la follow blog sy jgk.

    Oh ya, psl baki rm300 lbih tu kan, agk byk jgk tu. Cane plak casher tu bole x prasan eyk???tp xpe, sikap akak yg dh memulangkan semula baki duit yg bkn kpunyaan akak tu sgt sy kagumi. ^_^

    Salam perkenalan dr sy. Anak2 akak sgt comel. Smoga jadik anak2 yg solehah.Amin..InsyaAllah...

    ReplyDelete
  15. salam nur, jga kekwa dn embun yg comel. tahniah nur sabar dlm mddik anak2. mgj mdpt gnjaran drNya. amanah dn kejujuran dlm tindakan akan mdpt pmliharaan Allah. akak pji kecekalan nur tanpa tersyg dsisi.

    ReplyDelete
  16. Allah nak uji nur dgn duit rm300 tu.. dapat A++ dah tu heheh :)

    ReplyDelete
  17. Salam Nur..

    Lama x menyinggah di blog Nur. Rindu gak ngan entry nur. Subhanallah. Sgt menarik cerita u. Moga dgn bersikap jujur, Allah lebih murahkan rezeki Nur.

    Insya-Allah.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Wish list 2013 - part ii

Moon sand DIY

Ceritera Mawar :Busy umi, busy year, Hello 2017.. its already April!